استراتژی مالی یک شرکت امر بسیار مهم و خطیری است که جزء وظایف مدیر مالی محسوب می‌شود. مدیر مالی یک شرکت همواره مسئول بودجه بندی و سرمایه گذاری آن است؛ بنابراین باید با خیلی از مسائل مالی از جمله برنامه ریزی، بودجه بندی، سیستم های مالی، تعیین ارزش ها و … آشنایی داشته باشد.

برای موفقیت یک شرکت، 4 نوع استراتژی مالی وجود دارد که به تفصیل آن ها را برای شما شرح می‌دهیم.

استراتژی تامین مالی و ساختار سرمایه

تصميمات تامين مالي، مربوط به كسب و تامين مالي بهينه براي برآورده كردن اهداف مالي و نيز بررسي اينكه سرمايه ثابت و سرمايه در گردش به طور موثري اداره مي شوند، است. مدير مالي بايد از دانش كافي در مورد منابع موجود و نيز هزينه هاي اين منابع برخوردار باشد تا اطمينان يابد كه شركت يك ساختار سرمايه اي مناسب را دارا مي باشد، براي مثال يك تناسب درست بين بدهي و سهام وجود دارد. اين مديران همچنين نيازمند درك درست از تفاوت بين سود و جريانات نقدي هستند، با در نظر داشتن اين نكته كه سود كمتر مناسب نخواهد خواهد بود مگر اينكه واحد تجاري به طور مناسب به وسيله وجوه نقد به منظور پرداخت كردن براي داراييها، نگه داشتن چرخه سرمايه در گردش حمايت شده باشد.

تصميمات مالي همچنين مستلزم دارا بودن دانش كافي در مورد ارزيابي ريسك است. داشتن بدهي زياد، يك ريسك بالاتري را براي شركت بوجود مي‌آورد، زيرا وام دهندگان شركت براي دريافت وجوه خود در اولويت قرار دارند. يك بخش عمده از تصميمات مرتبط با ريسك مربوط به تجارت بين المللي مي شود كه در آن شركت با ريسك هاي مربوط به نوسانات نرخ ارز روبرو است و مدير بايد از ابزارهاي مختلف حمايتي در دسترس مانند هجینگ آگاهي داشته باشد.

استراتژی سرمایه در گردش

سرمايه در گردش يك شركت مجموعه مبالغي است كه در دارايي هاي جـاري سـرمايه گـذاري مـي‌شـود. اگـر بدهي هاي جاري از دارايي هاي جاري يك شركت كسر گردد سرمايه در گردش خالص به دست مـي‌آيـد. مـديريت سرمايه در گردش عبارت است از تعيين حجم و تركيب منابع و مصارف سرمايه در گردش به نحـوي كـه ثـروت سهامداران افزايش يابد.

استراتژی‌های سرمایه‌گذاری و بودجه‌بندی سرمایه‌ای

آنچه اكثر اساتيد و دانشگاهيان به عنوان سياست سرمايه گذاري در نظر مي‌گيرند، با مهندسي مالي تناسب بيشتري دارد. نتايج مهندسي فني و مطالعات بازاريابي مورد پردازش قرار مي‌گيرند تا به تصميم مالي منتهي گردند. اين كار بدين صورت انجام مي‌گيرد: پس از انجام چند فرايند، يك راهكار سرمايه گذاري مجسم مي‌شود. برآوردها از هزينه واقعي، جريان نقدي پس از كسر ماليات، عمر مفيد ارزش اسقاط آن انجام مي‌گيرد. سپس ارزش فعلي خالص (NPV) آن با استفاده از نرخ تنزيل تعديل شده، رويكرد ادعايي اقتضايي محاسبه مي‌گردد. اگر مقدار NPV محاسبه شده منفي باشد، تصميم سرمايه گذاري رد و در صورتيكه NPV محاسبه شده مثبت باشد، گزينه مربوطه به مجموعه گزينه هاي سرمايه گذاري امكان پذير اضافه مي گردد.

فرصتهاي بودجه بندي سرمايه اي يا سرمايه گذاري را مي توان به چهار دسته تقسيم كرد.

  • جايگزيني دارايي هاي موجود با داراييهاي مشابه
  • جايگزيني دارايي هاي موجود با استفاده از داراييهايي كه هزينه ها را كاهش مي دهند
  • توسعه ظرفيت توليدي (از طريق اضافه كردن دارايي هاي جديد به خط محصول فعلي يا توسعه خطوط توليد فعلي در كنار سرمايه گذاري هاي سرمايه‌اي كمك كننده به افزايش فروش)
  • سرمايه گذاري هاي استراتژيك

استراتژی‌های تقسیم سود سهمی

استراتژي تقسيم سود يكي از مجموعه تصميمات مالي شركت به شمار مي رود. در صورتي كه هدف شركت افزايش ارزش بازار خود باشد، چگونه بايد درآمد خود را بين سهامداران تقسيم كرده و مقداري از آن را براي خود نگه دارد؟ استفاده از وجوه نقد ايجاد شده در داخل شركت غالباً به عنوان يك منبع آزاد براي تامين مالي به شمار مي رود. البته اين موضوع درست نبوده و بايد توجه داشته باشيم كه اين وجوه نيز داراي هزينه هستند نظير هزينه فرصت، كه غالبا براي محاسبه هزينه سرمايه اين وجوه از روش ميانگين موزون هزينه سرمايه (WACC) استفاده مي شود.

در تصمیم گیری برای اتخاذ سیاست تقسیم سود یک شرکت، باید عواملی از قبیل نقدینگی، بازپرداخت بدی ها، قرارداد های محدودکننده، نرخ گسترش، ثبات سودآوری و … باید لحاظ شوند.

سخن آخر

استراتژي هاي مالي ابعادي از استراتژي شركت هستند كه در حيطه مديريت مالي قرار دارند و شامل تصميم گيري در خصوص سرمايه گذاري، استراتژی سرمایه در گردش، تامين مالي اين سرمايه گذاري ها و سياست هاي تقسيم سود مي شوند. در ارزيابي و انتخاب استراتژي هاي مختلف در هر كدام از اين چهار حيطه بايد عوامل مختلف داخلي و خارجي شركت را مد نظر قرار داد تا بتوان موجه ترين تصميم راكه بتواند منافع سازمان و ذينفعان آنرا بيشينه نمايد اتخاذ نمود.